Richard Harkes: eigenrijder op weg, water en sneeuw
Richard Harkes leerde ooit voor meubelmaker. Maar 2 jaar en 2 vingertoppen (!) later zei hij het beroep vaarwel. Hij werd kweker. Zijn nieuwe carrière werd gek genoeg óók de start van zijn truckersleven. Inmiddels is Richard alweer jaren eigenrijder. Eigen baas zijn is prachtig, maar heeft ook z’n nadelen. Zeker als je hobby’s hebt zoals Richard!
In de zomermaanden zit Richard in z’n vrije tijd graag op het water. Niet om rustig te vissen of het leven te overdenken, maar om te wakeboarden. Dat is keihard op een plank achter een speedboot aan. Super spectaculair, maar niet zonder risico’s.
Ongeluk, maar niet op de weg
Dat bleek wel toen Richard een flinke smakker op het water maakte. “Ik ben met m’n hoofd op het water geklapt. Daarna was ik een paar uur m’n geheugen kwijt. Ik had geen idee meer waar ik was. Ook m’n ribben, gebit, ogen en schouder hadden een flinke optater gehad.” Bikkel als hij is, gaat Richard met pijn in het lijf gewoon aan het werk.
Heb jij ook een boot? Dan word je vast blij van onze dikke korting op dit buitenboordmotorslot.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Maar amper hersteld van z’n ongeluk op het wakeboard, gaat het weer mis. Weer op een board, maar nu in de sneeuw. Na het uitkomen van de skilift knapt er iets in Richards knie: kruisband stuk. Een vrachtwagen besturen zit er nu echt niet in, constateert hij bij thuiskomst. En dat is dubbel balen. Want behalve dat hij inkomsten misloopt, is thuiszitten he-le-maal niets voor Richard. En dat heeft niets te maken met zijn lieve vrouw en kinderen. “Ik kan gewoon slecht niets doen”, vertelt Richard, die besluit hard te werken aan z’n herstel. De hometrainer wordt z’n beste vriend. En na een paar weken kan hij weer achter het stuur zitten. Minder uren dan normaal, maar wel alweer 5 tot 6 dagen in de week.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Eigenrijder met gouden collega
Gelukkig kan Richard bij tegenslag rekenen op collega en vriend Gerard Brandhorst. Gerard heeft hem geholpen eigenrijder te worden. Richard kijkt terug: “Toen ik nog m’n eigen kwekerij had, besloot ik m’n chauffeur-rijbewijs te halen. In rustige periodes reed ik dan ‘s nachts pluimvee of met de koelwagen naar het Ruhrgebied. Toen ik de kwekerij kon verkopen, ben ik als chauffeur in dienst gegaan bij een slachterij. Twee jaar later ben ik bij Gerard komen rijden. Hij werd één van m’n beste maten en heeft me geholpen zelf eigenrijder te worden. Nu helpen we elkaar als het nodig is. Bijvoorbeeld tijdens vakanties, maar dus ook blessures!”
"Is het je te doen om je eigen truck of je naam op de wagen? Dan is het een heel duur reclamebord!”
Eigenrijder zijn is Richard op het lijf geschreven. “Je loopt altijd zo te jagen, zeiden ze toen ik nog in loondienst was. Tja, het harde werken en ondernemen zit er nu eenmaal in. Zo ben ik. En het mooie is nu: hoe harder ik werk, hoe meer ik overhoud. Maar het mooiste aan eigen baas zijn, vind ik de onvoorspelbaarheid. Ik weet ‘s ochtends niet wat ik ‘s middags ga doen.”
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Twijfel? Niet doen
Toch is zelfstandig zijn niet zaligmakend, zegt Richard. Voor chauffeurs die twijfelen om eigenrijder te worden heeft hij een duidelijk advies: niet doen. “Je moet niet twijfelen, maar overtuigd zijn dat het bij jou past. Want er zijn ook minder leuke kanten. Denk aan dure verzekeringen (handig als je in de lappenmand zit!), brandstof en administratie.” “En is het je te doen om je eigen truck of naam op de wagen? Blijf dan in dienst. Want dan is het een heel duur reclamebord!”
Richard Harkes:
Rijdt het liefst: “over de mooiste weg: de weg naar huis.”
Rijdt in een: Scania R450 6 cilinder.
Stopt onderweg het liefst bij: de klant. Koffie heb ik aan boord.
Bestelde als laatste bij TEVU: pendellampen.
















