‘Keep the faith’ staat er sierlijk op haar linker bovenarm. De tatoeage verwijst naar haar geloof in het kunnen bereiken van je droom. Zoals het worden van chauffeuse. Het lukte Chantal van den Berg al op haar negentiende. Nu is ze 22 en belevert ze weg- en waterbouwprojecten. Vaak zes dagen in de week. Of beter gezegd: nachten. Want Chantal is een echte nachtvlinder. Sinds een maand rijdt Chantal voor A. Tuytel Loon- en verhuurbedrijf (ATL). Waar ze voorheen met diepladers grote machines vervoerde, brengt ze nu asfalt en andere bouwstoffen met precisie op hun plek. “Leuk is dat ik regelmatig óver mijn eigen werk rijdt, zoals een nieuwe snelweg of dijk. Zo was ik afgelopen tijd veel bij werkzaamheden aan de A50 te vinden.”

Een kipershart

“Mijn hart ligt echt in de kipperswereld. Al kun je het eigenlijk geen kipen noemen met mijn Fliegl-trailer. Deze ‘afschuiftrailer’ hoeft niet de lucht in, maar schuift de lading van de wagen af. Handig voor het lossen in bijvoorbeeld tunnels.” Werk aan Nederlandse (water)wegen vindt vaak ’s nachts plaats. En daar is Chantal maar wát blij mee. “Ik werk het liefste ’s nachts: lekker rustig op de weg, gemoedelijk sfeertje en weinig van die automobilisten die er niets van snappen..”

Stof, warmte en asfalt!	Chantal in de cabine.	Rijdend over eigen werk.	Een echte kipper.

Tussen schapen en koeien

Vandaag is het net even anders. Chantal draait een dagdienst in een andere truck. Ze begon vanmorgen om 7:00 in Woudrichem. Daar werd grond geladen, bestemd voor voortuinen van een nieuwbouwwijk in Hoornaar (bij Rotterdam). Daarna opnieuw grond laden in Woudrichem en op naar Gorinchem, om te lossen bij een boer. Tussen de schapen en koeien door rijdt Chantal vakkundig haar kipper achteruit een slingerweg af, waarna de trailer z’n werk doet.

Vrijdagmiddagborrel

Na nog een ritje Gorinchem zet ze koers richting haar werkgever in Oud-Alblas. Al grappend met collega’s maakt ze haar wagen klaar voor de laatste rit. Het lijkt alsof Chantal al jaren werkt bij ATL. En zo voelt het ook, geeft ze aan. “De sfeer is hier heel gemoedelijk. Door de leuke collega’s, maar misschien ook doordat het een familiebedrijf is. De baas staat altijd voor je klaar. En vrijdagmiddag doen we vaak nog even een biertje met z’n allen.” Maar het meest geniet Chantal als ze ’s avonds haar truck binnenstapt. Elke keer weer. “Die kick is nog dezelfde als toen ik op m’n vierde in een shovel klom. En later toen ik meereed op de vrachtwagen van moeders. Mijn werk is echt mijn hobby. Een droom die werkelijkheid is geworden.”

Die vriendschapsverzoeken…

Als Chantal een mindere kant van het truckersleven moet noemen, dan zijn het de ongelukken die je ziet. Ook de aandacht van mannen kan irritant zijn. “Soms ben ik nog niet omgedraaid bij een receptie, of - ping!- heb ik alweer een vriendschapsverzoek op Facebook, haha.”

Niet rijden, dan kijken

Buiten werktijd gaat Chantal graag naar haar zus en kleine nichtje. Maar verder zijn het toch weer ronkende motoren die de klok slaan. “Ik ga graag met vrienden naar truckfestivals, binnenkort zelfs in Italië. Dus inderdaad: rijd ik niet in een vrachtwagen, dan kijk ik er wel naar”.

Chantal van den Berg:
Rijdt het liefst in: “Nederland. En liever niet in Frankrijk.”
Rijdt in een: MAN, maar meestal in een IVECO met Fliegl-kipper.
Stopt onderweg het liefste: Niet.
Bestelde als laatste bij TEVU: “Van alles.”