In de rubriek ‘De wagen van’ vertellen mensen met een 'bestuurlijke functie’ over hun trots, hun beste vriend: hun wagen. Van vrachtwagenchauffeurs tot boeren. Kortom: alle ‘bestuurders’ die wij bij TEVU helpen. In deze editie Gerrit Wermink uit Ommen. Waarschijnlijk de enige melkveehouder op aarde die geen modder en mestlucht in zijn cabine duldt!

Laarzen uit, geurboompje hangt, airco aan en gaan!

We spreken Gerrit als het warm is buiten. Maar toch is hij snipverkouden. “De airco in buurman’s auto stond op standje noordpool toen we voor hem een nieuwe tractor gingen bekijken.” Zelf heeft Gerrit ook net een nieuwe liefde. Mooi, sterk en die hem niet zoveel tijd vraagt. En daar was hij aan toe.

Nieuwe liefde: mooi, sterk en vraagt niet zoveel tijd

Dat zit zo: Gerrit heeft een groot stuk weiland. Het maaien daarvan was met zijn ‘oude’ tractor een immense klus, dus schakelde hij vaak de hulp in van een loonbedrijf. Maar dat is anders sinds hij zijn CaseIH 5130 ingeruild heeft (“die kreeg te veel vrienden bij het mechanisatiebedrijf”) voor een krachtiger exemplaar: een CaseIH MXU 115. Uiteraard van hetzelfde merk, want Gerrit is een ware CaseIH-aanhanger.

Rappe maaier

“Nieuw is ‘ie niet, van 2005 alweer. Maar hij ziet er wel als nieuw uit. Hij heeft een fronthef en power take-off (PTO, krachtafnemer) waardoor ook voorop een maaier kan hangen. Ik kan nu ruim 5,5 meter breed in 1 werkgang maaien. Dat scheelt tijd. En gelukkig wonen mijn neven dichtbij. Zij helpen me graag, ook als het niet nodig is, haha. Heel gezellig altijd.”

Vloeken in de kerk?

Naast zijn CaseIH rijdt Gerrit al een tijdje een Steyr. Hij noemt beide merken liever niet in 1 adem. Als CaseIH-addict is dat vloeken in de kerk. “Maar onderhuids is een Steyr identiek aan CaseIH”, zegt Gerrit er snel achteraan. “En eerlijk gezegd is het gewoon een fijne tractor.”

“Als ik een Fendt of John Deere nodig heb, stop ik diezelfde dag nog, haha”

Nu Gerrit toch op de biechtstoel zit, noemt hij gelijk maar de IHC 423 (“een oudje uit 1974 om de perceelskanten te harken”) en zijn Terex shovel. “Maar in mijn schuur zal je nooit een Fendt of John Deere tegenkomen! Als dat nodig is, stop ik diezelfde dag nog, haha!”

Als een prinses

Gerrit behandelt elke machine als een prinses. Het liefst houdt hij ieder korreltje modder uit zijn cabine. “De tractors moeten altijd spik en span zijn. Zo heb ik altijd handschoenen aan bij het aan- en afkoppelen, al is het 35 graden. Een beetje gek, dat weet ik. Helemaal als ik vertel dat ik nog nooit met laarzen in mijn tractor heb gezeten. Niemand niet! Nee, ik stap alleen in met werkschoenen of op sokken.”

“En zit er mest op de buitenkant? Dan pak ik even de spuit, want voor je het weet trekt dat in je lak.” Gerrit’s shoveltje is trouwens helemaal wit. Voor een nette vent betekent dat natuurlijk extra werk. Want een witte machine hebben, is wat anders dan een witte houden…

Aan de spiegel een geurboompje, in de ventilatieroosters een Ambipur en in de stal de airco uit.

Behalve viezigheid houdt Gerrit ook vieze lucht graag buiten. Aan elke spiegel hangt een geurboompje en in de ventilatieroosters een Ambipur. En in de stal blijft de airco uit. “Anders trekt de vieze geur in de filters en dat betekent: een stinkcabine.”

Doe de groeten in Ommen!

Je begrijpt: Wat voor een chauffeur zijn vrachtwagen of bus is, dat is voor Gerrit zijn tractor. En daar hoort ook een beetje pimpen bij. Zo heeft Gerrit z’n CaseIH en Steyr voorzien van 3 ledtoplampjes.

“Ook steeds meer chauffeurs weten dat ik een bakkie heb”

Ook zijn er 27mc-zendbakkies geïnstalleerd. Handig én leuk. “Als kind ging ik liever met een bakkie spelen dan tv kijken. Ik merk dat m’n neven het ook leuk vinden. En met hen steeds meer andere mensen. Zijn de omstandigheden gunstig, dan hoor je soms stations uit heel Europa! Het heeft gewoon wat. Ook steeds meer chauffeurs weten dat ik een bakkie heb. Dus doe gerust de groeten als je over de N48 bij Ommen rijdt!”