Zijn vader wilde het, maar Tim (27) deed het: verkassen naar Australië. Nog geen uur na het behalen van zijn Australische rijbewijs heeft hij werk. Zijn eerste rit: met een oversized lading van Broken Hill naar Adelaide. Dwars door het binnenland in een 18 speed double clutch. Goed en wel op weg maakt Tim kennis met zijn nieuwe thuisland: BAM! Een kangoeroe op zijn bumper.

Vol adrenaline rijdt Tim verder. De nacht in. Elke lamp op z’n wagen schijnt voor wat die waard is. In de uren die volgen komt hij vooral kangoeroes, kamelen, wilde paarden, geiten, schapen en struisvogels tegen. Dus scherpte blijft geboden. “Je rijdt hier in het binnenland door een soort reservaten. Compleet met wildroosters aan het begin en eind”, vertelt Tim, die soms ook een truck tegemoet rijdt. “Over kanaal 40 bespreek je met elkaar hoe breed je combi is, en of je elkaar goed kunt passeren.”

Oppassen voor wild én chauffeurs

Al snel komt Tim erachter dat overstekend wild erbij hoort in Australië. Ook na die eerste rit rijdt hij nog regelmatig tegen een buideldier aan. Maar net zo oppassen is het voor medeweggebruikers. Ook voor chauffeurs. “Er is hier een tekort aan écht goede chauffeurs. Er zijn veel ‘importchauffeurs’ die er niet zoveel van kunnen. Maar Nederlandse truckers vallen in de smaak. Niet zo gek dat ik snel een baan vond!”

Nietsvermoedend in Zeeland

Even terug naar 2014, als Tim nog nietsvermoedend in Zeeland woont. Hij is wel eens op vakantie naar Australië geweest, maar plannen voor emigreren heeft hij niet. Ook niet als een kameraad vraagt mee te gaan backpacken. “Het idee was een jaar te gaan rondreizen. Maar bijna drie jaar later ben ik er nog steeds, haha!” Tijdens zijn eerste maanden in Australië werkt Tim in de oesters. Net als ‘thuis’ in Zeeland. En net als zijn vader ooit van plan was in zijn ‘beloofde land’. Als Tim uitgereisd is, gaat het kriebelen: “Ik wilde blijven, maar dan wel met een baan in de transport. In Nederland was ik warehouse manager. En in het weekend hobbychauffeur. Ik kwam erachter dat het als kersverse Aussie lastig is manager te worden. Dus besloot ik mijn passie voor het rijden te volgen.”

Solliciteren naar een Scania

Bij de avontuurlijke rit naar Adelaide zou het blijven voor zijn eerste werkgever. Tim gaat namelijk voor 7 weken naar Nederland om bij een kameraad te rijden op z’n “favo 480 V8.” Terug in Australië geeft Tim zijn cv af bij 6 transportbedrijven. Één ding hebben ze gemeen: allemaal rijden ze Scania. Maar liefst 5 bedrijven willen de ‘Dutchman’ graag achter hun stuur hebben. Tim kiest voor Roadchill en gaat rijden tussen zijn woonplaats Newcastle en big city Sydney.

Geen tacho, geen stress

“Ze vroegen of ik wel naar Sydney durfde te rijden. Ik was vanuit Nederland net een paar keer naar hartje Parijs gereden. Dus dat zat wel goed”, zegt Tim die het heerlijk vindt rijden in zijn nieuwe thuisland. “Weinig files, open landschap, brede wegen en vooral: weinig stress. Geen tachograaf maar een logboek. Ik heb hier nog nooit stress gehad over rij- of rusttijden!”

Omrijden voor bosbranden

Sinds 7 maanden werkt Tim nu voor Blackhill. Hij vervoert alles voor het belangrijkste product in de omgeving: wijn. Het klimaat is er ideaal voor. “Morgen is het hier 41 graden. Nu in hartje zomer is het zelfs mij soms te heet! Maar echt koud is het hier nooit. ‘s Winters wordt het niet veel minder dan 20 graden. Nadeel van de warmte zijn de bosbranden. Soms worden wegen afgesloten vanwege de rook.”

Spannende tijd: mag Tim blijven?

Tim zit in een spannende tijd. Hij heeft een vast visum nodig om te mogen blijven. Of dat lukt is nog de vraag. Hij hoopt het, want Australië is zijn land geworden. Tim heeft inmiddels een Australische vriendin en kan het goed vinden met de Aussies. “Ze zijn relaxed, gemoedelijk en open. Dat maakt het leven hier een stuk relaxter dan in Nederland. Lukt het vandaag niet, dan morgen wel. Al is die instelling soms ook lastig. Bijvoorbeeld als je staat te wachten om te lossen of te laden. Vaak komt dan de ‘Dutchie instelling’ naar boven: dan stel ik voor zelf het heftruckwerk te doen.” Of hij niks van Nederland mist? “Zeker wel. Mijn familie, vrienden, Jupiler-bier, kroketten én de truck die ik Nederland reed. Want qua materiaal ga je hier echt 20 jaar terug in de tijd. Verder mag ik niet klagen”, besluit Tim. “Bedankt dat ik weer even Nederlands kon praten!”

Tim Sinke:

Rijdt het liefst in: Australië
Rijdt in een: Scania R500 6x4 lage cabine. Met retarder en motorrem.
Stopt onderweg het liefst bij: "BP roadhouse. Sinds kort heb ik een koffiezetter uit Nederland aan boord. Jaloers dat ze hier zijn!"
Bestelde als laatste bij TEVU: "Lampen. M’n baas wil mijn r500 opknappen in Europese stijl. Dus dan heb ik nog heel wat spullen nodig!"